तू हो ज्योत दिव्याची

चालली गोडी पेढ्याची
कडसर झाली चव दुधाची
रुक्ष वाटते नवनीत  अन
तीक्ष्ण भासते धार तुपाची    II१II

एकदा एका माणसाला
कोड्याचा नाद लागला
साधे बोलायचे सोडून
कोड्यात बोलायला लागला   II१II

क्षितीजाच्या रेषेखाली गडद केशरी सूर्य बुडाला कालौघाच्या तीरावरचा एक बावटा मागे पडला निर्गुण, निरव, निरंतर काळाचा हा प्रवाह वाहे उगम कुठे अन कुठे चालला हे ही कुणाला नच ठावे सरितेसम तो प्रवाह वाहे अमूर्त जल,…

किमया वैशाखातील संध्या होती संधिप्रकाश विरत होता मावळतीवर खिन्न लालिमा विझण्या आधी रेंगाळत होता II१II क्षितिजावरचा निरोप सोहळा मेघांनी आच्छादित होता मावळतीला धीर द्यावया शुक्र पिवळसर तेवत होता II२II दूर उभ्या त्या वृक्ष-तरूंच्या गर्द, स्तब्ध...

चालली गोडी पेढ्याची
कडसर झाली चव दुधाची
रुक्ष वाटते नवनीत  अन
तीक्ष्ण भासते धार तुपाची    II१II

प्रत्यक्ष दीस म्हणू कसा तुला माझ्या सीमांची जाणीव आिे मला। डोळे दिपवतो सूर्य माझे सहन होईल कसे तेज तुझे॥ १॥ अति अरुंद माझी नजर विराट तू डोळ्यांत कसा मावणार। दृष्टी माझी अपुरी पाहायला अणूरेणू सूक्ष्माहून...