तू हो ज्योत दिव्याची

ध्येयापायी आयुष्याची कुणी “केली माती”
त्या मातीतून घडली कुठेतरी इवलीशी पणती II१II
परिस्थितीच्या घाण्यामध्ये कुणी रगडले गेले
त्यांच्या रक्त स्वेदाचे जाळाया इंधन झाले II२II
मेहनत करताना कुणाची आतडी पिळवटली
कष्टाचे ते तंतू लपेटून वात की हो वळली II३II
संकटांशी देता टक्कर पडले स्फुल्लिंग
दीप प्रज्वलनासाठी सारा जमलासे योग II४II
ज्यांचे त्यांनी केले, आता तू हो ज्योत दिव्याची
मूकपणे “ते” वाट पाहती इतिकर्तव्यतेची II५II
– सुरेश गोपाळ भागवत (०५/९/२०२४).

Similar Posts

  • बळ अंगी येऊ दे

    प्रत्यक्ष दीस म्हणू कसा तुला माझ्या सीमांची जाणीव आिे मला। डोळे दिपवतो सूर्य माझे सहन होईल कसे तेज तुझे॥ १॥ अति अरुंद माझी नजर विराट तू डोळ्यांत कसा मावणार। दृष्टी माझी अपुरी पाहायला अणूरेणू सूक्ष्माहून...
  • जागेचं महत्व

    आयुष्यात अक्षांश-रेखांशाचं महत्व आता जास्त जाणवू  लागलंय योग्य जागेवर असणारे म्हणजे भाग्यवान असं वाटू लागलंय   II१II तिकडे रॉकेट्सचा पाऊस पडतोय जमीन भिजतेय रक्तानं रडणाऱ्यांचे आक्रोश थांबतायत उगी राहिल्यानं नाही, तर जीव गेल्यानं II२II इकडे पाऊस…

  • अशी उसनवारी नको

    अशी उसनवारी नको जयकरांची पिंकी आणि रेडकरांचा वरुण एकमेकांना ओळखत होते दोन वर्षांपासून वरून होता विशीत आणि पिंकी असेल अठराची कॉलेज मधे त्यांची नेहमी गाठ पडायची एके दिवशी वरुणने तिला व्हिडिओ पाठवला सुंदर कवितेत प्रेमाचा...
  • नववर्ष २०२४

    क्षितीजाच्या रेषेखाली गडद केशरी सूर्य बुडाला कालौघाच्या तीरावरचा एक बावटा मागे पडला निर्गुण, निरव, निरंतर काळाचा हा प्रवाह वाहे उगम कुठे अन कुठे चालला हे ही कुणाला नच ठावे सरितेसम तो प्रवाह वाहे अमूर्त जल,…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *