तू हो ज्योत दिव्याची

एकदा एका माणसाला
कोड्याचा नाद लागला
साधे बोलायचे सोडून
कोड्यात बोलायला लागला   II१II

बियांनो दम धरा पडलेल्या बियांनो उगवण्याची करू नका घाई हा पाऊस आहे अवकाळी तुमच्या उपयोगाचा नाही आलंय वादळ तौते घालतंय थैमान डोकं बाहेर नाही काढायचं पडून राहायचं गुमान हा कसला पाऊस, हा तर पाण्याचा प्रपात...

किमया वैशाखातील संध्या होती संधिप्रकाश विरत होता मावळतीवर खिन्न लालिमा विझण्या आधी रेंगाळत होता II१II क्षितिजावरचा निरोप सोहळा मेघांनी आच्छादित होता मावळतीला धीर द्यावया शुक्र पिवळसर तेवत होता II२II दूर उभ्या त्या वृक्ष-तरूंच्या गर्द, स्तब्ध...

चालली गोडी पेढ्याची
कडसर झाली चव दुधाची
रुक्ष वाटते नवनीत  अन
तीक्ष्ण भासते धार तुपाची    II१II

क्षितीजाच्या रेषेखाली गडद केशरी सूर्य बुडाला कालौघाच्या तीरावरचा एक बावटा मागे पडला निर्गुण, निरव, निरंतर काळाचा हा प्रवाह वाहे उगम कुठे अन कुठे चालला हे ही कुणाला नच ठावे सरितेसम तो प्रवाह वाहे अमूर्त जल,…

चालली गोडी पेढ्याची
कडसर झाली चव दुधाची
रुक्ष वाटते नवनीत  अन
तीक्ष्ण भासते धार तुपाची    II१II