तू हो ज्योत दिव्याची

ध्येयापायी आयुष्याची कुणी “केली माती”
त्या मातीतून घडली कुठेतरी इवलीशी पणती II१II
परिस्थितीच्या घाण्यामध्ये कुणी रगडले गेले
त्यांच्या रक्त स्वेदाचे जाळाया इंधन झाले II२II
मेहनत करताना कुणाची आतडी पिळवटली
कष्टाचे ते तंतू लपेटून वात की हो वळली II३II
संकटांशी देता टक्कर पडले स्फुल्लिंग
दीप प्रज्वलनासाठी सारा जमलासे योग II४II
ज्यांचे त्यांनी केले, आता तू हो ज्योत दिव्याची
मूकपणे “ते” वाट पाहती इतिकर्तव्यतेची II५II
– सुरेश गोपाळ भागवत (०५/९/२०२४).

Similar Posts

  • नववर्ष २०२४

    क्षितीजाच्या रेषेखाली गडद केशरी सूर्य बुडाला कालौघाच्या तीरावरचा एक बावटा मागे पडला निर्गुण, निरव, निरंतर काळाचा हा प्रवाह वाहे उगम कुठे अन कुठे चालला हे ही कुणाला नच ठावे सरितेसम तो प्रवाह वाहे अमूर्त जल,…

  • पुढे कसे जाणार ?

    पुढे कसे जाणार ? काळ पुढे जातो, वय पुढे जाते आपणही तेच करायचे आहे भूतकाळात न अडकता प्रगतीच्या वाटेने जायचे आहे II१II डोळे समोर आहेत त्यातून धडा घ्यायचा आहे जमेल त्या मार्गाने पुढे काय याचा...
  • बळ अंगी येऊ दे

    प्रत्यक्ष दीस म्हणू कसा तुला माझ्या सीमांची जाणीव आिे मला। डोळे दिपवतो सूर्य माझे सहन होईल कसे तेज तुझे॥ १॥ अति अरुंद माझी नजर विराट तू डोळ्यांत कसा मावणार। दृष्टी माझी अपुरी पाहायला अणूरेणू सूक्ष्माहून...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *